دین برنامه زندگی است یا برنامه مرگ؟

یادم می آید در دوران دبستان شعری درباره قرآن داشتیم که می گفت:

قرآن که کتاب آسمانی ماست                        برنامه زندگانی ماست

وقتی هم دین را در کتابها برایمان تعریف می کردند، آن را نوعی برنامه زندگی برای سعادت دنیا و آخرت بشر تعریف می کردند.

اما امروز دین ما در دنیای ما چه تأثیری دارد؟ چقدر از دین برای سعادت دنیایمان استفاده کرده ایم.

اکثر توصیه های معلمان دینی و مبلغان ما هم یا دعوت به بهشت است یا رهایی از جهنم یا امید ثواب! (یعنی همه برای بعد از مرگ!)

پس سهم دنیا چه می شود؟ قسمت «برنامه زندگی»اش کجاست؟

یک ادعا:

دین ما طوری برنامه ریزی شده است که اگر (بنابر فرض محال) زندگی در همین دنیا خلاصه شود و آخرت و بهشت و جهنمی وجود نداشته باشد، عمل کننده به دین و انسان دین دار، خوشبخت ترین و سعادتمند ترین و لذت بخش ترین زندگی را خواهد داشت!

پذیرفتن این ادعا از روی تعبد کار آسانی است.

اما باور قلبی و پذیرفتن عقلی اش چندان هم ساده نیست!

برای اینکه دین برای امثال ما خلاصه شده در چند کلمه خاص که به دلیل شدت استعمال برای خود ما هم خسته کننده شده، ‌چه رسد که مستمعین و جوانان و نوجوانان

اگر به ما بگویند با شنیدن واژه «دین» و بدون فکر کردن، چند کلمه را که به ذهنتان خطور می کند، بنویسید، چه می نویسیم: نماز، حجاب و . . .

اما اگر از قالب این چند کلمه خاص بیرون بیاییم، و به مغز و حقیقت دین توجه کنیم، درمی یابیم که اغلب دستورات دین تأثیری شگفت انگیز در زندگی دنیای ما می گذارد و این نوشتار سعی دارد تا در آینده نزدیک برخی از آنها را در حد بضاعت و بر مبنای تجربه نویسنده بیان کند.

محرم کرونایی!

محرم کرونایی!

✍️شاید باورمان نمی شد که ماه محرم امسالمان هم درگیر کرونا باشد، اما شد!
?اما می تواند بهانه ای باشد تا قدری عزاداری ها و شور و شعور حسینی مان را خانه تکانی کنیم.

✍️سالهاست که عادت کرده ایم که با شروع ماه محرم در و دیوار شهرمان سیاه پوش ماتم باشد، و امسال که ترس از ویروس، اجتماعاتمان را تهدید می کند، ماتم گرفته ایم که ماتم را چگونه برگزار کنیم؟!

◾️ولی گذری به حقیقت واقعه عاشورا و فلسفه عزاداری، هم می تواند ما را از عادات کلیشه ای و قالبی هرساله برهاند و هم آیین هرساله مان را از خرافات و سنتهای بی پایه رهایی بخشد
▪️به راستی قیام امام حسین(ع) برای چه انجام شد؟
▪️فلسفه زنده نگه داشتن قیام امام چیست؟

◾️شاید بعضی ها مان همه جزئیات کشته شدن یاران را از تیر سه شعبه گلوی علی اصغر تا نشستن شمر روی سینه امام از بر شده ایم اما هیچ وقت نشنیده ایم امام چرا خارج شد و چرا جنگید و چرا به شهادت رسید!

▪️و اصلاً چرا ما باید هر ساله یادآور قیام او باشیم و برایش عزا به پا کنیم؟

⬅️و مهم تر از همه اینکه آیا وظیفه امسالمان با سالهای دیگر متفاوت است؟

◾️آیا ادا کردن وظیفه در باب این واقعه جانگداز و زنده نگاه داشتن حقیقت عاشورا نیازمند اجتماع و سینه زنی و اشک و اِطعام است؟

◾️و مسأله دیگر اینکه آیا زمانی که در حال عزاداری و سینه زنی هستیم جناب ویروس برای ورود به دستگاه تنفسی ما اذن دخول می گیرد و وارد نمی شود؟

◾️و آیا چون باور داریم که امام حسین(ع) مظهر شفاست پس محفلی که به نام امام حسین(ع) برگزار می شود قادر نخواهد بود کسی را به بیماری مبتلا کند؟
و ….
?اینها سؤالاتی است که می تواند ذهن ما را درگیر کند و شاید امسال به بهانه عزاداری کرونایی قدری عمیق تر به آن بیندیشیم!

#درسهای_کرونایی

۹۹/۶/۱

 

ولایت کرونایی

ولایت کرونایی

✍️چند ماهی است که یک دشمن میکروسکوپی همه ملتهای جهان را به مراقبت و احتیاط واداشته است و در این میان:

♦️باور مردم به خطر ویروس و اهمیت حفظ جان و سلامت، باعث شد که پزشکان ما مرجع و مورد پذیرش قرار بگیرند به گونه ای که «ولایت» علمی آنها توسط بسیاری از مردم امروز پذیرفته شود.

?و این نتیجه «ولایت» همراه با شناخت و باور است.

?اما حقیقتاً نمی توان از همه مردم عصر امیرالمؤمنین که گاه مهم ترین سؤال زندگی شان تعداد موهای سرشان بود، توقع داشت که عظمتی چون علی(ع) را بشناسند و ولایت او را با شناخت و معرفت بپذیرند.

?و بسیار بودند آنها که تنها به سبب پیروی از اکثریت و فضای احساسی مدح علی(ع) گفتند اما یک قرآن سر نیزه توانست آنان را به کشتن علی(ع) راضی کند!

?اما امروز:
?ولایتی که تقلیدی و اجباری و احساسی باشد، تنها به مدح شعاری و قالبی مولایش اکتفا خواهد کرد و هرگز سیره و رفتار مولا در زندگی او وارد نخواهد شد و تنها مانند اسلامی است که « وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإيمانُ‏ في‏ قُلُوبِكُم‏»

⬅️و اینجاست که عموماً ولایتمداران فراموش می کنند که عدالت زیر بنای ولایت است و ولایت وسیله ای است برای وحدت امت!

?و طبیعی است که چنین ولایتی نه تنها به هدف و آرمان حقیقی خود نخواهد رسید بلکه گاه حرکت در جهت عکس آرمان ولایت را نیز سرعت می بخشد!

?پس باور کنیم که تا ندانیم و نفهمیم که توصیه پزشکان به شستن و ضد عفونی دستها برای چیست، هرگز پذیرش تقلیدی سخن آنها و پذیرش ولایت و مدح و ثنای آنان سلامت ما را تأمین نخواهد کرد.

?عید غدیر مبارک?

#درسهای_کرونایی

۹۹/۵/۱۸

 

شناخت کرونایی

شناخت کرونایی

شناخت کرونایی?
✍️سالهاست که دین و مذهب و خداشناسی را با مناسک باور کرده ایم!
✍️سالهاست که تصورکرده ایم دینداری یعنی عزاداری و زیارت و مسجد و نماز جمعه و جماعت!

?اما گاهی یک ویروس کوچک می آید تا به ما بیاموزد :
?نه امام و زیارت و شفای ما وابسته به حرم و ضریح و گنبد و بارگاه است
?و نه پرستش و بندگی ما وابسته به مسجد و جماعات!
?و گاهی یک ویروس کوچک می آید تا دینداری ما را از جمع به فرد و از ظاهر به باطن و از سطح به عمق بکشاند!

♦️و انگار تازه یاد می گیریم اولویت دین با حقوق مردم است نه مناسک و آداب ظاهری!
?و تازه باور می کنیم که حقیقت دین برای انسان است چرا که اگر انسانی بر روی زمین نبود هیچ دین و کتاب و پیامبری برایش نازل نمی شد.
?و یاد می گیریم رضایت خدا در احترام به انسانها و رعایت حقوق آنهاست!
?اصلاً خداوند منزه تر از آن است که رضایتش وابسته به عبادات و مناسک ما باشد❗️

?إلَهِي تَقَدَّسَ رِضَاكَ أَنْ يَكُونَ لَهُ عِلَّهٌ مِنْكَ فَكَيْفَ يَكُونُ لَهُ عِلَّهٌ مِنِّي?
?خدايا خشنودي تو منزّه است از اينكه علّتي از جانب تو داشته باشد،پس چگونه ممكن است براي آن علّتي از ناحيه من بوده باشد؟?

?دعای امام حسین(ع) در روز عرفه?

?و اینجاست که در نهایت در می یابیم که برای رضایتش گاهی لازم است بخشی از آداب و مناسک خود را برای حفظ حقوق بندگانش «قربانی» کنیم?


?عید قربان مبارک?

۹۹/۵/۱۰

 

عقل کامل

عقل کامل

?عقل شخص مسلمان تمام نيست، مگر اين كه ده خصلت را دارا باشد:
از او اميد خير باشد.
?از بدى او در امان باشند.
?خير اندك ديگرى را بسيار شمارد.
?خير بسيار خود را اندك شمارد.
?هر چه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود.
?در عمر خود از دانش طلبى خسته نشود.
?فقر در راه خدايش از توانگرى محبوبتر باشد.
?خوارى در راه خدايش از عزّت با دشمنش محبوبتر باشد.
?گمنامى را از پرنامى خواهانتر باشد.
?احدى را ننگرد جز اين كه بگويد او از من بهتر و پرهيزكارتر است.

امام رضا(ع)

?میلادش مبارک?

عمل و باور

عمل و باور

✍️کودکی که فقط برای انجام تکلیف و از ترس سرزنش معلم، مشق می نویسد، هرگز تلاش نمی کند که آنچه را که می نویسد، بفهمد و یاد بگیرد و یا حتی در بهبود دستخط خود تلاش کند و اگر دهها دفتر را سیاه کند و بنویسد، چیزی به علم و مهارت او اضافه نخواهد شد.

✍️اما اگر بداند چرا می نویسد و هدف تکلیفش را بفهمد و باور کند، همه تلاش خود را برای بهره گیری از این تکلیف انجام خواهد داد، و در این حال نوشتن یک صفحه هم می تواند برای او مفید و پر ثمر باشد.

?و این داستان اعمال و رفتار ماست!
به قول امام رضا(ع):
?بدان که عمل دائم کم با یقین و بصیرت نزد خدا بهتر است از عمل زیاد و سخت بدون یقین.?

?میلادش مبارک?

۹۹/۴/۱۳