✍️کودک موجود مظلومی است. از یک دنیای بسیار کوچک وارد جهان پهناور می شود و از همان ابتدا قرار است تمام آداب اجتماعی، دستورات بهداشتی و حتی احکام دینی را رعایت کند.

♦️در اولین لحظاتی که با کلید برق مواجه می شود و می خواهد تأثیر اراده اش را در روشن و خاموش کردن چراغها مشاهده کند، تیررس فریاد بزرگسالان قرار می گیرد.

♦️اولین باری که قاشق در دست می گیرد و می خواهد استقلال خودش را با غذا خوردن به دست خودش تمرین کند با دهها دستور و فرمان و امر و نهی روبرو می گردد و …

♦️بزرگسالان تصور می کنند کودکان باید مثل رباتی همه فرمانهای آنان را اطاعت کنند تا خوشبخت شوند. غافل از اینکه ورودی های این ربات هم پر از حرفهای متناقض، دروغها و اغراض نفسانی است و نادرست بودن یکی از این ورودی ها کافی است که خروجی ربات به طور کلی با آنچه که والدین انتظار دارند متفاوت باشد.

♦️کودکان امروز اهداف و اغراض بزرگسالان را حدس می زنند، امر و نهی ها را در ذهن خودشان ذخیره می کنند و به سرعت تناقضهای رفتاری آنان را در مقابلشان نمایش می دهند.

♦️هرچند بزرگسالان می توانند بهترین خیرخواهان کودکان باشند، اما کودکان هم باید این دلسوزی و خیرخواهی را باور کنند تا با میل و رغبت به فرمانهای بزرگسالان عمل کنند.

♦️ و گرنه کنترل بیش از حد و زور و اجبار، شاید رفتار کودک را موقتاً منظم کند، اما در درون او، احساس ناتوانی و خشم را می‌پروراند.

♦️ کودکان امروز ربات نیستند آنها با تماشای یک کارتون، یک همبازی، یا یک رفتار مدل مورد علاقه خود را انتخاب می کنند. حرفهای دیگران را می شنوند و بهترین را انتخاب می کنند.

♦️کودکان امروز می توانند مربیان خوبی برای بزرگسالان باشند، چه آن هنگام که باورهای پوسیده آنان را زیر سؤال می برند و چه آن هنگام که در بزنگاههای خاص آنان را متوجه تناقضهای رفتاری شان می سازند.

♦️پس بیایید کودکان را باور کنیم نه به‌عنوان نسخه‌های کوچک خودمان، بلکه به‌عنوان انسان‌هایی با اراده، با اندیشه و پر احساس.

👈باورشان کنیم تا خود را باور کنند.

🌺روز جهانی کودک مبارک🌺

۱۴۰۴/۷/۱۶

@ensane_armani