دین برنامه زندگی است یا برنامه مرگ؟

یادم می آید در دوران دبستان شعری درباره قرآن داشتیم که می گفت:

قرآن که کتاب آسمانی ماست                        برنامه زندگانی ماست

وقتی هم دین را در کتابها برایمان تعریف می کردند، آن را نوعی برنامه زندگی برای سعادت دنیا و آخرت بشر تعریف می کردند.

اما امروز دین ما در دنیای ما چه تأثیری دارد؟ چقدر از دین برای سعادت دنیایمان استفاده کرده ایم.

اکثر توصیه های معلمان دینی و مبلغان ما هم یا دعوت به بهشت است یا رهایی از جهنم یا امید ثواب! (یعنی همه برای بعد از مرگ!)

پس سهم دنیا چه می شود؟ قسمت «برنامه زندگی»اش کجاست؟

یک ادعا:

دین ما طوری برنامه ریزی شده است که اگر (بنابر فرض محال) زندگی در همین دنیا خلاصه شود و آخرت و بهشت و جهنمی وجود نداشته باشد، عمل کننده به دین و انسان دین دار، خوشبخت ترین و سعادتمند ترین و لذت بخش ترین زندگی را خواهد داشت!

پذیرفتن این ادعا از روی تعبد کار آسانی است.

اما باور قلبی و پذیرفتن عقلی اش چندان هم ساده نیست!

برای اینکه دین برای امثال ما خلاصه شده در چند کلمه خاص که به دلیل شدت استعمال برای خود ما هم خسته کننده شده، ‌چه رسد که مستمعین و جوانان و نوجوانان

اگر به ما بگویند با شنیدن واژه «دین» و بدون فکر کردن، چند کلمه را که به ذهنتان خطور می کند، بنویسید، چه می نویسیم: نماز، حجاب و . . .

اما اگر از قالب این چند کلمه خاص بیرون بیاییم، و به مغز و حقیقت دین توجه کنیم، درمی یابیم که اغلب دستورات دین تأثیری شگفت انگیز در زندگی دنیای ما می گذارد و این نوشتار سعی دارد تا در آینده نزدیک برخی از آنها را در حد بضاعت و بر مبنای تجربه نویسنده بیان کند.

برترین عبادت

برترین عبادت

آن روز که خدا انسان را آفرید فرشتگان گفتند

می خواهی کسی را بیاوری که فساد و خونریزی کند؟ ما که تو را تسبیح و تقدیس می کنیم!

اما خدا فرمود : من چیزی می دانم که شما نمی دانید

فرشتگان فکر می کردند اوج کمال یک موجود عبادت است و خدا فقط دوست دارد که اطاعت و عبادت شود!

اما او یک گنج مخفی بود که دوست داشت شناخته شود

پس موجودی می خواست که تعقل کند، او را بشناسد و بپرستد

و بالاترین عبادت برایش عبادت عاقلانه بود

یعنی:

امام باقر(ع)

خداوند به چیزی برتر از عقل عبادت نشده است

@ensane_armani

 

 

 

سوال از دین

سوال از دین

امام از دین کسی سؤال نمی کند،

از جغرافیا سؤال نمی کند،

او اصلاً سؤال نمی کند که تو کیستی و چیستی و کجا هستی؟

سؤال نوعی فقر علمی است و کسی خودش را با سؤال اثبات نمی کند

او آمده تا جواب بگوید، و خودش را با جواب اثبات کند

@ensane_armani

 

نسبت با عدالت

نسبت با عدالت

من هر اسمی داشته باشم،

به هر مکتبی ، مرامی، مذهبی و دینی متصف باشم،

به هر قومی، قبیله ای ، نژادی و جغرافیایی مرتبط باشم

اما نسبت من با عدالت غریب باشد، نمی توانم منتظر باشم

ولی اگر نسبت من با عدالت قریب باشد، من منتظر هستم

@ensane_armani

منتظر کیست

منتظر کیست

منتظِر کیست؟
ذکر، انسان را منتظر نمی کند،
هیچ نوع عبادتی انسان را منتظر نمی کند،
هیچ نوع کار خاصی آدم را منتظر نمی کند،
منتظِر، یعنی آن کس که باورها، اندیشه ها، احساسات، عواطف، دریافتها و تحلیل هایش به منتظَر شبیه تر است،
منتظِر، آن کسی است که وقتی امام آمد می بیند که از قبیله و قافله اوست، مکتب و مرامش مرام اوست،

@ensane_armani

دعوت به بهار

دعوت به بهار

دعوت به امام مثل بهار است

بهار چیست؟ بهار زنده کننده و احیاگر انسان است،
مذهب و دین نمی شناسد
بهار دعوتی فراگیر است
نژاد نمی شناسد،
قلمرو و سرزمین نمی شناسد، نسبتش به آحاد انسانها درتاریخ یکسان است،
آن کسی که از انسانیت فاصله دارد از این جبهه فاصله دارد،
به هر نسبتی که انسانیت قوی می شود به این جبهه نزدیک می شود.

@ensane_armani