دین برنامه زندگی است یا برنامه مرگ؟
یادم می آید در دوران دبستان شعری درباره قرآن داشتیم که می گفت:
قرآن که کتاب آسمانی ماست برنامه زندگانی ماست
وقتی هم دین را در کتابها برایمان تعریف می کردند، آن را نوعی برنامه زندگی برای سعادت دنیا و آخرت بشر تعریف می کردند.
اما امروز دین ما در دنیای ما چه تأثیری دارد؟ چقدر از دین برای سعادت دنیایمان استفاده کرده ایم.
اکثر توصیه های معلمان دینی و مبلغان ما هم یا دعوت به بهشت است یا رهایی از جهنم یا امید ثواب! (یعنی همه برای بعد از مرگ!)
پس سهم دنیا چه می شود؟ قسمت «برنامه زندگی»اش کجاست؟
یک ادعا:
دین ما طوری برنامه ریزی شده است که اگر (بنابر فرض محال) زندگی در همین دنیا خلاصه شود و آخرت و بهشت و جهنمی وجود نداشته باشد، عمل کننده به دین و انسان دین دار، خوشبخت ترین و سعادتمند ترین و لذت بخش ترین زندگی را خواهد داشت!
پذیرفتن این ادعا از روی تعبد کار آسانی است.
اما باور قلبی و پذیرفتن عقلی اش چندان هم ساده نیست!
برای اینکه دین برای امثال ما خلاصه شده در چند کلمه خاص که به دلیل شدت استعمال برای خود ما هم خسته کننده شده، چه رسد که مستمعین و جوانان و نوجوانان
اگر به ما بگویند با شنیدن واژه «دین» و بدون فکر کردن، چند کلمه را که به ذهنتان خطور می کند، بنویسید، چه می نویسیم: نماز، حجاب و . . .
اما اگر از قالب این چند کلمه خاص بیرون بیاییم، و به مغز و حقیقت دین توجه کنیم، درمی یابیم که اغلب دستورات دین تأثیری شگفت انگیز در زندگی دنیای ما می گذارد و این نوشتار سعی دارد تا در آینده نزدیک برخی از آنها را در حد بضاعت و بر مبنای تجربه نویسنده بیان کند.

تناقض عید قربان
جمعه 96/06/10
عید قربان یکی از تناقضهای عالم است!
زمانی که قرار است «من» را قربانی کنم تا «من» به کمال برسم و خدا از «من» راضی باشد!
و مانده ام که اگر این «من» همان «من» باشد پس از قربانی جانی برایش نمی ماند که کمال و رضایتی طلب کند!
اما . . .
دعای عرفه قدری داستان این تناقض را برایت حل می کند آنجا که می گوید:
«و بِجَنابِکَ أنتَسِبُ فَلا تُبعِدنِی»
«من خودم را به تو منتسب می کنم پس مرا از خودت دور مکن»
«من» اولی «صِفر»ی است که سالهاست در کنار «یک» وجود او قیمت گرفته
و گاهی افزایش تعداد صفرها غافلش می کند
عرفه که می آید دوباره خود را به «یک» می چسباند و دیگر نیازی به قربانی کردن «صفر» ندارد
بهترین رفتار با «صفر» همان است که باورش کنی که «صفر» است
و هرچه دارد از انتساب به آن یکتای بی همتاست
و بَعد . . .
دیگر بُعدی در کار نیست!
«نحن أقرَبُ إلیهِ مِن حَبلِ الوَرید»
@ensane_armani

خانه تکانی باورها
پنجشنبه 96/06/09
روز عرفه قرار است بشناسی
خودت را، خدایت را، جهانت را، امامت را
امامی که قرار است باورش داشته باشی تا اصول دین و مذهبت درست شود
قرار است بشناسیش تا مرگت جاهلی نباشد
قرار است منتظرش باشی تا بیاید
اما . . .
امام فقط مال تو نیست
مال آنهایی هم هست که نه نامی از او می دانند و نه نشانی
تنها یک فطرت انسانی حقیقت گرا دارند و عدالتخواه
و او قرار است بیاید و خود را برای تو و آنها و همه جهانی که تنها نقطه مشترکشان انسان بودن است بشناساند
مبادا که انسان عدالتخواه اروپایی باورش کند و تو پس از سالها دعای فرج و عهد و ندبه، هنوز منتظر تطبیق او با اخبار و روایات مانده باشی.
و مبادا مصداق انکار کنندگانی باشی که «يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ»
عرفه فرصت خوبی است برای خانه تکانی شناخت ها و باورها
و برای شناختن اینکه منتظر کدام امام هستیم!
@ensane_armani