به بهانه وحدت حوزه و دانشگاه

به بهانه وحدت حوزه و دانشگاه

نمی دانم آنان که این روز را به عنوان وحدت حوزه و دانشگاه نامگذاری کردند در چه اندیشه ای بودند.

شاید آرمانشان این بود که حوزه آرمان و هدف متعالی جامعه را روشن کند و دانشگاه چرخ صنعت و موتور محرکش باشد.

اما امروز . . .

وارد حوزه و دانشگاه که می شوی صحبت از امتحان است و نمره و قوانین آموزشی.

و تلاش و تکاپو برای بدست آوردن یک کاغذ چند سانتیمتری به نام «مدرک» به عنوان سرمایه ای برای اشتغال و ازدواج.

طول عمر دانش هم نهایتاً از چند شب قبل از امتحان است تا چند روز بعد از آن!

و زمانی هم که دانش جزء محدوده امتحان نباشد اساساً دانشجویی و طلبه ای برای آن تصور نمی شود!

تا زمانی که دانشجو «دانش» جو نباشد، و طلبه «طالب» علم نباشد،

و تا زمانی که آرمانهای آنها از محدوده خطوط نمره و کاغذ امتحان و حاشیه مدرک فراتر نرود، لذت رسیدن به آرمانهای متعالی را نخواهند چشید!

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید

آدرس پست الکترونیک شما در این سایت آشکار نخواهد شد.
بدعالی
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots.
عبارت تصویر را بازنویسی نمائید. (غیرحساس به حروف کوچک و بزرگ)